مقایسه کالا

بستن نمایش
در حال بارگذاری

تاریخ مد قرن بیستم: از1940 تا1950

 

دهه 40 میلادی پر از فراز و نشیب و تغییرات مختلف در حوزه مد بود. ازمحصولات کم‌هزینه زمان جنگ تا احیای طراحی لباس‌های زنانه  . دهه 40 با بحران جهانی بزرگی شروع  و با جوانه‌های تازه‌ای در دنیای مد تمام شد. از پارچه‌های ارزان تا زیر دامنی 15 لایه‌ای دیور. این تاریخ یک دهه از مد قرن بیستم است. دهه 40!

اوضاع جامعه در دهه 40

این دهه با جنگ جهانی شروع شد. جنگی که سراسر دنیا را دربرگرفت. مردم ناچار بودند خودشان را با شرایط جنگ، با کمبود مواد غذایی، پوشاک و محصولات لوکس وفق دهند. از آنجایی که بعد از جنگ جهانی اول زنان وارد بازار کار شده و امور را به دست گرفته بودند، لباس‌هایشان را هم با اوضاع جدید تغییر دادند. مد دهه 30 برای ادای احترام به سختی‌های دوران جنگ به دنبال قناعت بیش‌تر بود. همان‌طور که به جنگ دوم جهانی نزدیک‌تر می‌شدیم، اوضاع اقتصادی تغییر می‌کرد و مردم به جای این‌که به فکر مایحتاج روزانه باشند، فقط به فکر زنده ماندن بودند. اما بعد از جنگ جامعه و صنعت مد دوباره به تدریج احیا شد. دیور دوباره مد را سرپا کرد و صنعت موسیقی و سینما به مردم چهره جدیدی از زندگی را نشان داد.  

استایل  دهه 40

استایل دهه 40 را می‌توان در دو دسته طبقه‌بندی کرد. نیمه اولش چهره‌ای کاربردی‌تر، مردانه‌تر و سخت‌تر از مد دهه 30 بود و نیمه دوم لوکس با چاشنی ظرافت و زیبایی. نیمه اول دهه انگار ادامه دهه 30 اما واقع‌گرایانه‌تر بود. به خاطر صرفه‌جویی در مصرف پارچه طول دامن‌ها درست تا بالای زانو آمد. شانه لباس‌ها مردانه و کمی پهن شد. کمر لباس‌ها تنها یک کمربند ساده داشت. اما کلاه از مد نیافتاد و یک اکسسوری مهم به حساب می‌آمد. لباس‌ها و بلوزهای زنانه پر از طرح بودند اما جزئیات زیادی به لباس‌ها اضافه نمی‌شد. در نهایت مانند دهه 30 دکمه‌ها، یقه‌ها یا شاید دو پاپیون تنها تزئینات لباس‌ها بودند

طرح کلی لباس‌ها بلند و اسلیم بود. دامن بالای زانو و کفش‌ پاشنه بلند تیپ شیک زنانه  بود. مد این دهه چهره‌ای مردانه هم داشت که  آن را با پارچه‌های طرح‌دار، کمی آرایش وکمرهای باریک کم‌رنگ‌تر می‌کردند. اما چون زنان معمولا سر کار می‌رفتند، کلاه‌ها، کت‌ها و بارانی‌ها تیپ زیبای آن‌ها را می‌پوشاند.

در نیمه پایانی این دهه، نسخه استایل دیور باز هم شور و هیجان را به دنیای مد برگرداند. او در سال 1947 با استفاده از کرست‌ها، دامن‌های سنگین و بلوزهای پفی درکالکشن جدیدش به نام چهره جدید ( The New Look ) توجه‌ها را باز هم به شکل اندام زنان برگرداند. ایده دیور در مد مشابه ایده‌های ابتدای قرن 20ام بود. زمانی که مد بیش‌تر تزیینی بود تا کاربردی. مد قرار بود زیبا باشد نه قابل پوشیدن. در مورد کارهای دیور در بخش‌های بعدی بیش‌تر توضیح می‌دهیم.

 

 

لباس‌های دهه 40

لباس‌ مجلسی، دامن‌ و بلوز از پرطرفدارترین لباس‌ها بودند. لباس‌های مجلسی تا سر زانو بودند و سرشانه و کمرشان اصلاح شد. این لباس‌ها با دکمه و جیب تزئین شدند. مدل جیب‌ها را از لباس‌های نظامی الهام گرفته بودند. بیش‌تر طرح پارچه‌ها گل‌گلی بود اما چهارخانه و نقطه‌دار و رنگ‌های خنثی هم مورد استفاده قرار می‌گرفتند. با این‌که در مصرف پارچه باید صرفه‌جویی می‌شد اما لباس‌ها و دامن‌ها آزاد و کمی گشاد بودند. این تغییر باعث ایجاد تعادل می‌شد و جنبه زنانه لباس را پررنگ‌تر و جنبه نظامی‌اش را محدودتر می‌کرد.

شلوار بخشی از پوشش زنانه شد. شلوار را با بلوز و لباس بافتنی ست می‌کردند. استایل بلوزهای زنانه مثل پیراهن‌های مردانه بود. هر دو رنگ روشن داشتند که گاهی با کت‌های بلیزرهم ست می‌شدند. با پوشیدن کت و شلوار و بلوز زن‌ها باز هم به تیپ مردانه نزدیک شدند چون این تیپ بیش تر به درد کار کردن می‌خورد. در دهه 30 هم اینگرید برگمن ستاره سینما با پوشیدن شلواردر فیلمش باعث رونق گرفتن بیش‌تر این استایل شد.  

تا آخر دهه تمام جزییات لباس‌ها پررنگ‌تر شدند. دامن‌ها پهن‌تر و سنگین‌تر، شانه‌ها عریض‌تر و کمرها باریک‌تر شدند. این کار دیور بود، او زنانگی را باز هم به صنعت مد برگرداند. 

زیبایی در دهه 40

در این دهه آرایش کردن مورد پذیرش قرار گرفت و رژلب قرمز ستاره بی‌رقیب دهه بود. زیبایی به طور مختصر در این موارد خلاصه می‌شد: ابروهای تمیز و مرتب شده، مژه‌های بلند، خط چشم دنباله‌دار و پوست عالی. رنگ موی ایده‌آل قهوه‌ای تیره بود. موها کمی بلندتر از قبل اما فردار و مرتب شده بود. زمان مرتب کردن مو فر آن را به صورت حلقه‌ای رو به عقب می‌بردند. زیبایی فرد با موهای مرتب و پوست صاف حسابی تاثیرگذار بود.

نقطه عطف دهه 40

چهره جدید کریستین دیوربدون شک ستاره این دهه است. با آغاز این پروژه او بازی مد را بازنویسی کرد. دیگر روزهای تلخ و سخت مد جنگ تمام شده بود و زمان احیای طراحی لباس‌های لوکس و توجه به فرم بدن زنان رسیده بود. دیور از سادگی مد که در دهه 30 رواج داشت خیلی ناراضی بود. او از دوران زیبایی ( La Belle Epoque) بسیار الهام گرفت و مدل ساعت شنی را به مد برگرداند. او برای به دست آوردن فرم دلخواهش گاهی حتی 15 دامن روی هم را بر تن مدل خود می‌کرد.همه این‌ها با وسواس و مهارت او در طراحی باعث شد که او پایه‌گذار مد دهه 50 شود. کمر باریک، دامن‌های چندلایه و زنانگی در مرکز این سرنخ‌هایی بود که دیور برای دهه بعد داشت. او پاریس را پایتخت پیشرو مد قرار داد، این یکی دیگر از کارهایی بود که با موفقیت انجامش داد.

عبور به دهه 50

دیور راه را برای ورود به دهه 50 هموار کرد. کالکشن او نقش مهمی در بازی مد، سیاست، اجتماع، تاریخ و اقتصاد ایفا کرد. کمر باریک، شکوه،  تجمل و ظاهر زیبای لباس‌ها همه و همه پایه‌های مد دهه 50  را تشکیل می‌دهند. تمرکز بر نقش زنان در مد، زنان خانه‌دار و لباس مناسب پوشیدن منجر به قوی‌تر شدن مد با تاکید بیش‌تر بر ظاهر زنان شد. کرست‌ به مد برگشت و این یعنی اندام زنانه باز هم مورد توجه قرار گرفت. مد هم به محصولی قابل استفاده تبدیل شد. از این اتفاق دو تفسیر می‌کنند یکی واکنش فمینیستی و دیگری بازگشت مد قدیمی. طنز نهفته در این تفسیر این است که در معنای استعاری و واقعی چهره جدید در واقع چهره قدیم است.